Tijdens de Holland beker komen grote namen over het water, te weten Drysdale (drievoudige wereldkampioen mannen skiff), Ekaterina Karsten (o.a. Olympisch kampioen vrouwen skiff). Wij starten in het LM4- veld, tegenstand is niet mals, Muda’s met Lievens en Heijbrock en Japanners die 6e werden in München. Voordat de races besproken worden, willen wij Aegir feliciteren met hun BLM4- blik.

Om 10 uur de start van de tweede voorwedstrijd, we liggen naast een Deense, Indonesische, nog een Deense en Njord ploeg aan de start. Rood licht springt op groen, stuiven weg alsof de duivel ons acherna zit. 250m varen we al een halve lengte voor de Indonesiërs. Op de 1000m lijn hebben zo veel afstand, dat de extra push niet nodig is. We rammen er nog een eindsprint uit, ter voorbereiding op de finale, en we hebben de finale gehaald. Goed roeien en een snelle tijd! 1 seconde achter de Muda’s en 3 achter de Japanners.

De finale was een aaneenschakeling van fouten, bij het oproeien bleek de kabel voor de strokcoach gebroken te zijn, terug naar het vlot nieuwe strokecoach halen, geen verandering. Dan maar zonder, bij het oproeien gehaast geen rust geen moment van focus. Eenmaal aan de start was het kwaad allang geschiedt, de voorbereiding moest vlekkeloos zijn als we naast de Muda’s en de Jappanners willen liggen. We starten weg, we gaan nog mee tot de 750m. Er is veel lawaai veel onduidelijkheid, ik zie vanaf boeg ploeggenoten opzij kijken. 1000m, Daan snoekt half en de snelheid is er bijna volledig uit de boot. De strijd is over, we rammen nog door tot de finish maar de boot loopt niet en de echte drive tot sneller gaan is de Njord/Skoll ploeg die links van ons op 1 lengte blijft hangen. Teleurstelling alom.

Zondag wordt er in de 8+ gestart, veel mensen kijken uit naar de race aangezien de kans geacht wordt dat wij de LM8+ van de roeibond kunnen verslaan. Om 17 uur starten we weg, 5 minuten later dan gepland wegens een technisch makkement bij de LM8+. De eerste 200m komen we mee. Daarna was het een verloren zaak, te harden bij de inpik halen en een te laag tempo doet ons de das om. Wederom teleurgesteld.

Onze laatste wedstrijd voor het WK is de slotwedstrijden op 5 juli alwaar wij het LSA 4- veld zullen starten.

De organisatie van de Koninklijke Holland Beker 2009 was druk bezig met werven van internationale toppers voor de belangrijkste/mooiste wedstrijd van het Nederlandse roei-jaar. Waar de Nederlandse inschrijvingen dit jaar een beetje tegenvallen, heeft de organisatie het voor elkaar gekregen klinkende internationale namen aan de start op de Bosbaan te krijgen. Een mooie test voor de Nederlandse roeiers die internationaal(Luzern) hoge ogen willen gooien.
In ons geval in de lichte twee-zonder:
De bronzen medaille van de afgelopen World Cup in Munchen (Denemarken)
De nummer 4 van diezelfde World Cup.(Japan)
Een zwitserse ploeg met worldcupervaringen
Verder nog enige Duitse en Deense onbekende ploegen aan de start.
Het gevolg van al deze internationale toppers is dat wij eindelijk weer eens een voorwedstrijd mogen starten. Afhankelijk van de loting kunnen we dus direct aan de bak!
Dit festijn vindt plaats op zaterdag.
Voorwedstrijd: 9 uur(eerste wedstrijd van de dag)
Finale: 13:30 uur

Op zondag staat er nog wat moois op het programma. De tweezonder zal in de 8+ starten samen met de lichte vier onder 23 jaar en Dennis Kuyk en Maarten de Boer. Tegen de bondscombi en tegen een andere sterke skollcombi zullen wij eens het gas flink indrukken…lekker leveren in de 8!
Finale: 16:55uur

Tot ziens aan de kant!

Zoals uit de titel al is op te maken, hebben de heren en dames van de commissie wedstrijd roeien van KNRB, besloten ons naar het WK in Racice Tsjechië te sturen. Dit maakte Coen Eggenkamp deze avond aan Rob Jonkman over de telefoon duidelijk. Ondertussen weten alle roeiers dat zij voor de kleurde blikken gaan meedingen. En nadien uiteraard genieten van halve liters voor 50 cent.

Over 3 weken is de volgende wedstrijd, een van de oudste van Nederland (Varsity is ouder b’vo) namelijk de Koninklijke Holland Beker gehouden dit jaar op de Bosbaan. Aldaar zullen wij in de 4- en 8+ starten. Bij een goede prestatie en een beetje geluk dwingen wij wellicht een startbewijs op Worldcup Luzern af.

U heeft waarschijnlijk de veranderingen in de introductie pagina opgemerkt. Kort gezegd, Abel eruit Daan erin. Henk Jan van slag af en Stephan op die positie. Een bewogen 2 weken waren het, bij voorbaat zou de voorbereiding moeilijk worden.

Allereerst zou Rob 5 dagen in Banyoles zijn met Mark en Peter. Er was geregeld dat Coen Eggenkamp (bondscoach Under 23) ons 3 keer zou coachen. Dus dat betekend meerdere trainingen alleen en in nieuwe opstelling/samenstelling.

Al snel kwam de haal weer terug bij een ieder en ontstond er zowaar vertrouwen in de race komen gaat. We starten LSA4- en LSB4- beiden NK. Het zwaarste nummer zou de LSA4- zijn, omdat daar de 4- start die op de worldcup heeft gevaren en de Njord/Skoll combi die zoveel leed veroorzaakte op de ARR. Het doel was winnen van Njord/Skoll en de bondsboot het moeilijk maken. Alvorens hoorde we dat de bondsboot niet lekker had getraind, dus psychisch waren wij in een voordeel, daar wij goed getraind hebben.

Uit de start meteen 1/2 lengte op Njord/Skoll en een taft achterstand op de bondsboot. Tot en met de 1500 meter lagen we puntje puntje, de bondsboot had geen rekening gehouden met de wind en dat brak ze op. In de laatste 500 meter pakte we nog 3 sec op hun.  Het NK is binnen! En Henk Jan heeft na ruim 6 wedstrijden eindelijk zijn SA-status te pakken.

Een uur later is de start van LSB4-, we hebben meteen aangelegd en beentjes omhoog en rusten voor de komende 15 min.

Aan de start van de LSB4- met de Development 4 en een Aegir 4, de Aegir 4 ging 750 meter lang met ons mee, en probeerde ons kapot te maken. Op de push die volgde hadden ze geen antwoord. De tweede NK-titel binnen van dit weekend!

Dit is zeer zeker het beste weekend tot nu toe, en in contrast met 2 weken terug een wereld van verschil.

Ook op het Nederlands Kampioenschap Grote Nummers besloten wij lekker vertrouwd in de tweezonder te kruipen. Het weer was ontstuimig en de wind blies menig blad de lucht in, het devies was dan ook…dicht bij het water blijven en snel catchen. We hielden ons tijdens de race aan de opdracht waardoor we eigenlijk een hele ontspannen race voeren. Na 500m namen we afscheid van het veld en begon de tijdrit, op de 1000m nog een flinke push en we schoven verder en verder…eigenlijk hadden we allebei zoiets van..’Hey..de race gaat eigenlijk best makkelijk en snel!’
Nog even een eindsprint en onze oefenrace zit er weer op.