Na een kort weekje trainen vanwege Essen dat een week eerder kwam. Moesten we optreden op zaterdag in het zware SA4- veld en op zondag in LO4- (zonder Steven). SA4- zou een bitse sessie worden, er moest snel gevaren worden heel snel. Tegenstanders waren de zware SB 4-, LSA4- en een samenkomst van oude lichte roeiers. De start ging slecht, een na laatste. We racen nog zo’n 1000m achter Skoll aan, en eindigen 4e. Al met al een slechte wedstrijd. Morgen moet dit beter gaan, in het LO4-.

Michiel Couwenberg van Aegir heeft in plaats van Steven geroeid op boeg, en daar verdienstelijk zijn halen gemaakt, maar het mocht niet baten. Uit de start tweede, 1000m tweede, 1500m tweede, finish tweede. Teleurstelling alom. De boot wordt eruit gehaald, iedereen van de LSB4- komt bij een en Rob meldt dat de selectie wederom open is. Wat een dramatisch verlopen weekend. Ondertussen heeft Abel plaats gemaakt voor Daan Boonstra (Proteus) en zijn er al enkele goed verlopen trainingen achter de rug. Op de ARB/NK groot moet er heel snel gevaren worden.

Zaterdag 30 mei, B-finale, 3e!
In de b-finale hadden wij afgesproken om niet ongecontroleerd weg te sprinten uit de start, om dusdoende nog wat over te hebben voor na de 1e 1000m van de race. Het bleek te helpen want de ploegen bleken gegroepeerd over de baan te gaan, iedereen maakte elkaar het leven zuur…wij zaten zo dichtbij die jongens dat we ze konden aanraken. Zwitserland liet(wederom) zien over een goede laatste 500m te beschikken en wonnen de finale, helaas kwamen ook de canadezen vlak voor ons(1,6s) over de finish. Al met al een mooie race waarin wij zeker niet onderdeden voor onze tegenstanders.
Verslag Worldrowing:
Lightweight Men’s Pair (LM2-) – B Final

Switzerland is showing a lightweight emphasis and today their pair led the B Final. As has been the Swiss style at this regatta, Simon Niepmann and Oliver Angehrn rated high to hold their lead. Canada clung ruthlessly on to the Swiss, but Niepmann and Angehrn held them off, enough so that they were able to pull away at the finish using a 39 stroke rate. Switzerland finish seventh overall.

Zaterdag 30 mei, herkansing, 5e!
Helaas, we hebben de herkansing niet kunnen gebruiken om ons te kwalificeren voor de a-finale. De opdracht was simpel, finish bij de 1e twee ploegen. We gingen hard weg uit de start en trokken hem lekker door. Technisch was dat wel in orde, maar na 300m begon het te haperen en was het vooral heen en weer schuiven om voor te blijven. Langzaam liepen de Muda`s en de Denen terug op ons in en bij de 1000 lagen we al 3e! Nu kwamen ook de Zwitsers nog op zetten, technisch waren wij inmiddels niet meer goed aan het roeien, maar de klap kwam vooral in de eindsprint, de laatste 500m bleek dat wij alle controle en inhoud hadden verloren in het eerste deel van de race.
Verslag Worldrowing:
Lightweight Men’s Pair (LM2-) – Repechage

This was the last chance for these five crews to make this afternoon’s Final and all ten rowers were aware of what they needed to do – finish in place first or second. The two Dutch crews took off at a fast pace with Netherlands2 having a slight edge, before Netherlands1, made up of the Muda twins, pushed into the lead. Denmark’s Jacob Barsoe and Lasse Dittmann then made a move so that by the halfway point they had the second spot behind the Muda’s. As the Netherlands2 dropped back, the Muda brothers and Barsoe and Dittmann began to find some comfort. But a race is not over until the final bell and Switzerland suddenly came alive and decided to give it all they had in an attempt to scrape into a qualifying spot. Barsoe and Dittmann had to react fast. At the line the Mudas had finished first with Denmark and Switzerland waiting for the photo finish. Denmark had done it. The Netherlands and Denmark are in the Final.
Vrijdag 29 mei, voorwedstrijd, 3e!
Zo, wat start iedereen hard hier…en wat startten wij slecht!
Goed, geen man overboord, we hadden de snelste tweede 500m van alle deelnemers. De race was eigenlijk best goed, de temperatuur was erg hoog en de strijd erg hard.
Vanuit de start lagen wij laatste, toen begon het opvegen. De canadezen waren het eerst aan de beurt, toen de Denen. De Fransen lagen vlakbij en we kwamen over hen heen, maar toen haperde de motor en spoten de Fransen als malloten weg. Die gekke Fransen!
Al met al een goede race gevaren en hier en daar wat mensen verrast.
Na de race hebben we onze fans aan de kant(Papa en Mama Rottier) even in het zonnetje gezet door een drankje op een zonovergoten terras. Weliswaar gingen wij in de schaduw zitten maar dat mocht de pret niet drukken. Na wat foto`s en nog een lekkere training zijn wij naar huis gegaan. Eenmaal thuis hebben wij een lekker broodje naar binnen gehakt en daarna wederom ‘de beentjes omhoog’ en ‘het lichaam omlaag’ in de relaxstand.
Verslag Worldrowing:
Lightweight Men’s Pair (LM2-)

This event presented two heats with the top two boats in each heat going directly to the Final. In heat one it was no surprise to see Italy’s Andrea Caianiello and Armando Dell’Aquila in the lead. The Italian duo have gold medals at the senior and under-23 levels and last year they were in the winning lightweight four at the European Championships. France had to shake off challenges from the Netherlands and Denmark to get the second qualifying spot. It took the French right into the final 500m of the race to break free of the Dutch and the Danes. Italy and France go directly to the Final.

Morgen herkansing en drie keer raden wie we daar tegenkomen…de muda`s. Hopelijk maken we elkaar zo gek dat we beiden in de finale terechtkomen…we zullen het zien!
Alles op een rijtje:
Repechage LM2-

Zwitserland
Nederland2(Mark en Peter)
Nederland1(Muda en Muda)
Denemarken
Canada

Asta la manana!

Donderdag 28 mei

Het hotel bevalt goed alleen was de eerste nacht wat onrustig begonnen. Een paar Barça-fans deden verwoede pogingen om ons uit de slaap te houden na winst van hun club in de Champions League. De rest van de nacht verliep rustig en we hebben verder goed geslapen.
’s Ochtends zijn we vroeg naar de baan gegaan om de boot op te riggeren en onze eerste halen te kunnen maken. Toen we daar aankwamen was de boot snel gevonden alleen was de inmiddels beruchte kist (zie: verslag Essen) natuurlijk nergens te bekennen. Nu was het niet alleen de kist met alle boutjes en verdere benodigheden erin die er niet was maar ook de riggers ontbraken. Roeien zou dus lastig worden. Een snelle belronde leerde echter dat alle benodigdheden nog in het busje lagen waarmee de botenwagen-chauffeur vertrokken was naar een hotel om van een verdiende nachtrust te genieten. Hij was gelukkig bereid om snel onze kant op te komen en een uurtje later was alles opgelost en onze boot opgeriggerd.
We konden zo alsnog beginnen aan onze eerste training. Het meer in Banyoles was niet nieuw voor ons want we zijn er twee jaar geleden al eens op trainingskamp geweest, maar we maakten wel voor het eerst kennis met een totaal ander niveau van roeien dan we in Nederland gewend zijn, maar ook een totaal ander niveau van golven:

De twee trainingen gingen echter goed en we hebben alle vertrouwen in een goede afloop van dit weekend!

Tot Morgen!

Woensdag 27 mei

6:30 gaat de wekker, het is tijd om naar de Wereldbeker te gaan!
8:10 ontmoetten wij Rob op Schiphol Airport, maar die weet ons fijntjes te melden dat de vlucht naar Barcelona gecancelled is. Wij krijgen dus een refund en moeten een nieuwe vlucht gaan uitzoeken.
Echter dankzij het vernuft van Rob krijgen wij een heen-en weervlucht van KLM voor de vlucht van Vueling in de plaats. Met wat hapjes en drankjes tijdens de vlucht is het duidelijk dat KLM onze harten heeft gestolen.
Eenmaal in Spanje(Barcelona) aangekomen worden wij met een klap ontvangen door de hitte…26 graden melden de thermometers langs de kant van de weg. Gelukkig heeft ons Fordje een airco, zodat wij de 100km naar Gerona overleven.
Inmiddels zitten we in het Holiday Inn hotel, 1 dag voordat de rest van de equipe land in Spanje. Acclimatiseren en uitrusten, ideaal!
Vandaag nemen we nog rust en morgenochtend kijken we bij het meer van Banyoles of de botenwagen al gearriveerd is. Dan zullen we gelijk onze eerste halen maken tussen de uitlopers van de Pyreneeen.

Vrijdag starten wij de eerste voorwedstrijd waarvan slechts de winnaars doorgaan, de loting hiervan wordt pas donderdagavond bekend.
Naast de ons bekende Deense twee-zonder, starten enkele gerenommeerde ploegen. Ik zal er enkele noemen:
Het slagenpaar van de Franse Olympische 4-
De wereldkampioenen uit Italie, zowel onder de 23(vorig jaar) als boven de 23(2007).
Goed, iedere twee-zonder heeft meer ervaring dan wij hebben…niks te verliezen dus!
Voor de volledigheid een overzichtje van de startende ploegen.

CAN
METCALFE Joshua
GOWDY Simon

DEN
BARSOE Jacob
DITTMANN Lasse

ESP
FRANQUET MONTFORT Marc
GONZALEZ NIETO Javier

FRA1
TILLIET Fabien
BETTE Jean-Christophe

FRA2
MARTY Francois
MOUTTON Nicolas

ITA
CAIANIELLO Andrea
DELL’AQUILA Armando

NED
KROMDIJK Peter
ROTTIER Marcus

NED
MUDA Vincent
MUDA Tycho

SRB(Servie, volgens Ivan een hele sterke ploeg)
BABOVIC Nenad
TOMIC Milos

SUI
NIEPMANN Simon
ANGEHRN Oliver

Astalavista!

Duitsland 15-17 mei 2009.

Vrijdagochtend aanwezig om 8 uur, zoals altijd strak en gecontroleerd schema van Rob.                         Helaas gaat dat dit weekend in ieder geval niet op. Allereerst verslaapt Steven zich, met een slap excuus:”Me wekker ingesteld maar niet aan gezet…”, kwam er makkelijk vanaf, hierdoor vertrokken we zo’n 30-45 minuten later dan in de planning stond. Geen probleem want we hadden tijd genoeg. Eenmaal in Essen zou de boten opgeriggerd worden, en een baantje gedobberd worden. De reis ging voorspoedig, geen of nauwelijks file en natuurlijk lekker door scheuren op de autobahn.

Naja, we zijn dus in Essen en we zoeken de botenwagen, al snel gevonden pakken we alle spullen bij elkaar.

Rob merkt meteen op dat zijn coachkist niet aanwezig is, in veronderstelling dat Niat BV deze niet heeft opgeladen grijpt Rob naar de telefoon. Helaas Niat BV is onschuldig. Daarentegen zijn de meningen verdeeld over de schuldigen. Volgen Stephan en Abel vroeg Rob hun de coachkist in de Okeanosloods te plaatsen, beetje verontrust en zich afvragen waarom en hoezo, deden zij dit.

Terugkomend naar Essen, wij staan daar met boot, riggers en riemen maar zonder boutjes die de riggers aan de boot bevestigen. Om de sfeer te verwoorden: Stress….. A fin Rob naar Empacher en koopt daar nieuwe boutjes. Ondertussen is er gebeld met WedCom van Nereus, Hendrik Helmerhorst b’vo, die de kist s’avonds mee zou nemen naar Essen. Dus eind goed al goed.

Wij riggeren en omkleden in de Duitse druilerige regen. Veel duitser en lekkere bbq luchten komen ons toe. Na veel gezeikt over kisten, Duitser, kilo’s, te jonge tegenstanders, de baard van Steven en de lelijke duitse vrouwen. Kwam de schoonheid van het meer tot ons, God wat een schoonheid. Omgeven door heuvels met bomen, lijken we in de middle of nowhere te roeien, alleen geleid door de boeien weten we dat we op een baan zijn en dat we morgen een race roeien.

Zaterdag. Toen de schade bekijken op de weegschaal. OEFFFF, we hebben met z’n vieren 800gr over, klein ontbijtje erin want we gaan nog trainen en dat betekend zweten. Oh ja, ik heb de kist gespot in de lobby. Onze race is om 4u, en we liggen in de buitenbaan. We hebben geroeid en we zijn ingewogen. Alles goed en wel, nu eten en chillen in de equipetent. Rob, verteld dat alles als gekken start en dat je niks van de volle wind tegen moet aantrekken. Zo gezegd zo gedaan, we starten weg, tweede positie, de Fransen & Hongaren trekken er over heen, we liggen 4^e binnen een taftje. 1000m de Duitsers die hard startte houden er mee op, we liggen 3^e met aansluiting bij 2 en 1. We gaan mee, maar dan speelt de wind die toch harder bij ons waait dan bij de rest parten. We eindigen 4^e, in moeizame en niets zeggende race. En er lag wier in de baan, waar heb ik dat eerder gehoord?…

Zondag. Het schema stond vast, 6.45 in de kamer wegen, wellicht ontbijten/broodjes maken. 7.30 weg rijden naar de baan, stukje roeien en om 8.50 wegen. Boot erin, riemen erin, etc. Für die LG manner vierer ohne B eine abmeldung, keine vorlaub. Dus geen voorwedstrijd, maar de weging dan? Ja hoor daar komt C. Eggenkamp, en die regelt dat we op dezelfde tijd kunnen wegen als normaal. Wij wegen en nu thuis tas in pakken en relaxen. Aan de start van de 2^e wedstrijd van het weekend. We gaan harder doorstarten en gaan dit keer mee doen, zogezegd zo gedaan. We starten, starten door en we liggen 2^e. Prima! Push na Push komen we dichterbij de Duitser,maar ondertussen vreten de Fransen onze bootlengte voorsprong op. Laatste 500m gaan de fransen aan, we hebben geen antwoord. We sprinten net zo lang door, totdat we het piepschuim blok rammen bij de finish. Wij gehavend/vermoeid, de boot gehavend, drukstang verbogen (piepschuimblok) en deuk in de boot van een speedcoach (snelheidsmeter) die niet goed vast zat. Al met al een tevreden weekend.

Verslag Zaterdag
Reeds op vrijdag kwamen we in Essen om de baan en de omstandigheden te verkennen. Toen we echter op zoek gingen naar de materialen om onze boot vaarklaar te maken, ontbraken er wezenlijke onderdelen die in de kist van Rob zaten…maar de kist van Rob stond nog op de Bosbaan. In aller ijl werden er diverse telefoontjes gepleegd. Maar vrijwel iedereen was al op weg naar Duitsland. Echter toen zagen wij een onderdelen busje rijden van Empacher, die kon wel zorgen voor de benodigde bouten en moeren.
Het werd gevierd met een lekker baantje varen op glad water.
Op Zaterdag was echter van dat gladde water niets meer over. De wind blies in harde vlagen over de baan. De tijdsverschillen tussen de finishende ploegen waren dan ook groot.
Wij mochten om 13:48 aantreden, vol goede moed en nieuwsgierig naar de mogelijkheden van de tegenstander voeren wij volgens routine ons raceplan. Dit bleek echter geen goede aanpak, logischerwijs racen al deze worldcup/wk-ploegen van meter 0 tot 2000. Hier kwamen wij te laat achter en toen liepen wij achter de feiten aan. Zondag moesten wij dit anders aanpakken.

Verslag Zondag
Zondag waren wij na een ontbijt nog steeds ruim ingewogen, heel prettig!
Het inroeien was ook wel fijn, want de wind was inmiddels wat gaan liggen en de omstandigheden waren dus racewaardig. Nu moesten wij ons echt gaan meten met die ploegen die voor ons waren geeindigd. Denemarken, de winnende ploeg van de vorige dag, had de wk 4- selectie in een 4 en een 2 opgedeeld. De twee die tegen ons startten doen al sinds 2002 mee op Worldcups. Een goede tegenstander bleek al op zaterdag toen zij ruim van het veld wonnen.
Mark en ik besloten vanaf de start te vechten voor elke meter. Een strategie die werkte, want we trokken uit de start een lengte weg van het volledige veld(inclusief de Denen, die stomverbaasd waren). Nu konden we doorbouwen en we zetten een degelijke haal neer. De Denen begonnen echter langzaam terug te kruipen en op de duizend meter, toen wij eventjes het tempo te laag hadden(34 ipv 36/37) trokken zij 1lengte weg. Wij kwamen weer wat  terug, maar in de eindsprint kwamen zij weer op die ene lengte voorsprong. De rest van het veld was inmiddels al lang uit beeld verdwenen. Een hele mooie race en een leerzaam weekend!