Achter de schermen wordt er hard gewerkt aan een nieuwe lay-out.
Dit doen we samen met www.zwareballen.nl.

Youri is bezig met een design, die na wat aanpassingen lichte pikken waardig zal zijn.
Dus mocht je een idee willen krijgen hou het eruit gaat zien: check www.zwareballen.nl

Dit weekend was het weer tijd voor de ARB op de bosbaan. Al enkele jaren het strijd toneel voor het NK grote nummers.
Helaas zijn veel van de grote namen niet aanwezig. De velden zijn daarom wat mager bezet maar daar is natuurlijk niks mis mee.
Met een straffe tegen wind over de bosbaan is dit een mooi strijd toneel om de heeren van de jongetjes te scheiden. Vooral de hoge banen hadden enig ongemak , lichte hinder (dat kan natuurlijk niet lichte hinder bestaat niet), brute golfslag en windkracht 7. De spreekwoordelijke liniaal kon ook op de baan gelegd worden.
EJL
Voor EJL was de zaterdag een zaterdag als alle andere, gewoon het klassement. Nu het einde van het seizoen nadert begint de spanning toch wel hoog op te lopen. Met een tweede plaats in het klassement zijn ze natuurlijk niet tevreden. De jacht op Neus is geopend! De achterstand van 15 punten is pijnlijk en moeilijk in te halen, maar niets is onmogelijk. En wat nog verbazingwekkender is een tweede plaats zonder een overwinning.

Let the hunt BEGIN!

De voorwedstrijd is pittig geloot voor onze lichte pikken. Vooral omdat de apocalyptische baan 7 geloot was.

Uit de start gekomen als derde ploeg was het al snel duidelijk dat er hard gestreden moest worden voor de A-finale. Op de 1500 meter-lijn lag de ploeg vier-tiende achter op Skutt. Zij hebben het licht gezien en gesteund door de redelijk idyllische baan 4 een goede bedreiging voor onze lichte helden. Maar ondersteund door het geblèr van Danielle maar voornamelijk het tactische geschreeuw van Baukje wisten zij er een stevige eindsprint uit te persen. Met wat ‘puntje duwen’ tegen Vidar (baan: ‘lucky number 2′)hebben zij net verloren en eindigden zij op de derde plek. Genoeg voor de A-finale.

In de A-finale hadden zij de loting wel aan hun zijde en kregen zij ‘lucky number 2′ . Wat dus niet te vergelijken is met de ‘lucky number 2′  in het klassement. Met Neus in baan 4 en Vidar in baan 3 lagen de titanen allemaal op naast elkaar. Dit belooft veel goeds voor de race.
De eerste 500meter is voor mij niet duidelijk door een gebrek aan goede tijden op internet. Puntje bij paaltje gekomen: Vidar=derdst, Neus=tweedst en onze Lichte Pikken zijn eerst!!! De eerste overwinning in het klassement is een feit. Te samen met een nieuw kapsel van Baukje, waarvan de foto’s zeker nog zullen volgen. Helaas is Neus tweede geworden en is het gat met Neus niet veel kleiner geworden. Dit word nog hard werken en hopen op ondersteuning van Oceanos.

Zondag startte EJL het LSA 8+ veld. Helaas was dit veld een maatje te groot en werden zij vijfde in hun voorwedstrijd. Wel zouden zij derde geworden zijn in de andere voorwedstrijd wat wel een finale betekende. Helaas is sport hard en mochten de jongens gaan genieten van bier en het innen van weddenschappen.

MGL
Zaterdag waren Alex en Joost de Lichte Pikken die de eer van Okeanos gingen verdedigen in het LO 2- veld.
De voorwedstrijd was met twee vingers in de neus gewonnen. Na de eerste 500 meter lag er al een gat van 5 seconden met de nummer twee. Wat zij uit eindelijk Hebben weten uit te bouwen tot een keurige 11 seconden. Nu nog even knallen in de finale.
De finale verliep een stuk minder soepel. Startend in baan 4 hadden zij de gemiddelde baan en de beste papieren na de voorwedstrijd.
Helaas kwamen zij niet goed weg uit de start en lagen zij zesde na de eerste 500 meter. Zij konden niet in het ritme van die ochtend komen en hebben het moeten doen met een vijfde plaats.
Zondag: een nieuwe dag, een nieuwe ploeg, een nieuwe kans. Samen met Argo waren zij klaar om het LO 4- veld aan gort te varen. Deze ploeg lag aan de start met veel minder voorbereiding dan de andere ploegen. Welke mensen gaan er ook in Wageningen roeien… Maar een gevulde boot lag aan de start. Net zo als een combinatie uit het hoge noorden die deze zomer een of ander toernooi moeten starten in blauwe pakjes ofzo, WU<23 als ik me niet vergis? Maar dat schijnt niet veel voor te stellen dus dit beloofde een mooie race te gaan worden. Waar het toch wel al snel duidelijk was dat de Grunningers toch wel aadig konden roeien was het daar achter verdomd spannend. De eerste 500 meter lagen de nummer 2, 3 en 4 binnen een seconden van elkaar, met Alex en Joost daar ook bij. Na 1000 meter hebben zij Laga weten te lossen en lagen zij nog puntje puntje met Theta. Maar deze konden het harde tempo niet volhouden en waren na 1500 meter ook duidelijk afgeschreven. Helaas waren de Grunningers al ruim verdwenen, anders was deze prachtige race bezegeld met een blik. Helaas.
Maar dit belooft veel voor de volgende races!

Robin is ook weer verschenen op het strijd toneel. Na uitgeselecteerd te zijn voor de LSB 4x heeft hij de skiff weer gevonden.
Zaterdag kon hij eindelijk het LSA 1x veld weer begroeten. Eindelijk geen SA 1x starten, waar dikke mensen toch hard schijnen te kunnen roeien.
Hij was alleen niet alleen in het veld, Ouderejaars Licht Mark lag ook aan de start. Duidelijk dat geen van beide de andere zou laten winnen. De onderlingen strijd was weer aanwezig. Aangewakkerd door de harde wind waren de vonken opgelaaid in een mooi vuurtje. Naast elkaar liggend in baan 4 en baan 5 was de spanning te voelen.
Mark kwam goed uit de start, met een tweede tijd lag hij achter Youri Vaes en voor Daan Weide. Robin startte niet zoals gewend van hem, met de explosie start die alleen een teveel aan energie kan voort brengen. Maar de race was nog jong en er kon veel gebeuren. Wat inderdaad het geval was. Mark zakte rond de 1000 meter wat terug en Robin kwam langzaam opzetten in het veld. Met een paar prachtige pushes wist Robin langs Mark en Youri te schuiven en lag hij opeens in tweede positie. The hunt op Daan was begonnen. op de 1500 meter lag Robin nog 4 seconden achter Daan. Maar toen ging het mis, een keiharde push waarbij het gat gedicht was en ze puntje kontje lagen was fataal. Robin werd slachtoffer van zijn eigen push en heeft in de laatste 500 meter veel tijd verloren. Wel een goede race gevaren en een tweede plaats als resultaat. Mark werd vierde

Zondag troffen de twee titanen elkaar weer, nu in het LO 1x veld en met twee nieuwe tegenstanders. De Gecko van Triton en de ‘Remco de Keijzer’ van de Laak: Tom. Robin had wederom baan 4 geloot en Mark mocht zijn geluk nu beproeven in baan 6.
De start was wederom verrassend, Mark had een keiharde start en lag op de 500 meter 3 seconden voor op de rest van het veld. Robin wist de twee andere netjes achter zich te houden maar voor hoe lang? Want de Laak wist brutaal voorbij te schuiven bij Mark die toch te veel leed onder het afval regime voor de LSA 8+. Hij heeft toen de race uitgevaren om zijn krachten te sparen voor later die dag. Robin lag nu in tweede positie achter Tom. Maar dit was niet goed genoeg, er moest gejaagd worden. Robin wist goed door te zetten en kwam gestaag langs schuiven. Waar hij bij de 1500 lijn een seconde voorsprong had op Tom wist hij dit nog uit te breiden tot een ruime 7 seconden in de laatste 500 meter. Hij mocht eindelijk weer eens aanleggen aan het ere-vlot en heeft nu de status O+2

OJL

Mark heeft niet alleen geskifft dit weekend maar ook de boordriem weer te handen genomen. Onderleiding van R.G. Jonkman is er een acht gevormd voor de Nederlandse titel LSA 8+. Na het drama dat inwegen heet en een spannende voorwedstrijd was het tijd voor de finale. Zou het Mark lukken om weer een NK-titel binnen te halen? JA!
Met een wopping 8 seconden hebben zij Neus achter zich gelaten en mag Mark zich nu weer Nederlands kampioen noemen. Mark gefeliciteerd!!!

Peter heeft helaas niet kunnen starten dit weekend. Ondanks status: Top-fit. Hij heeft een pittige rug blessure opgelopen. En ondanks zijn healing hands heeft hij zich zelf niet op tijd weten op te lappen. Peter beterschap.

Resultaten dit weekend:
1 NK titel, 1 boordblik, 1 scullblik, 1 klassementsblik. Keurige prestatie’s!
Leuk zo een weekendje jagen op de bosbaan!

Met de nieuwe styling van de website schiet het niet zo op. Maar ‘lichte pikken aan de top’ lijkt vorm te krijgen.

Mark is bezig met een imposant skiff-seizoen. Als boordroeier begonnen nu in de skiff in één seizoen al Overgangs. En met dat indrukwekkende resultaat is hij uitgenodigd om dit weekend selectie te lopen. Dit weekend is hij druk bezig met dubbel vieren. Met als eindresultaat hopelijk een plaatsje in een LSA 4x. Natuurlijk komt hier meer informatie over. Hopelijk van de grote Rottier zelf.

Robin is ook bezig met een selectie weekend. Hij zal nu echt moeten laten zien dat hij een plaatsje verdiend in de LSB 4x. En daarmee kan hij dan eindelijk zijn doel behalen, het WU<23. Hij moet zich nog wel bewijzen vandaag en daarna nog met de ploeg plaatsen. Maar hij heeft er zin in.
Zaterdag heeft hij in de ochtend 3x 1000 meter gevaren in verschillende dubbel tweetjes. Toen telkens door wisselend op boeg. In de middag hetzelfde idee maar toen als slag van een dubbel tweetje. Hij heeft de eerste ronde overleefd en Frans Goutier is uitgeselecteerd.

Om het verhaal maar wat persoonlijker te maken: straks moet ik in de dubbel vier varen. We gaan seat-racen!
Ik heb er zin in en ben toch wel een beetje zenuwachtig. Zometeen moet ik alle trainingen van deze winter in praktijk brengen. Nog een paar keer knallen en dan weet ik of ik mijn seizoensdoel nog kan halen.

Lichte pikken aan de top!

Een nieuwe frisse start voor www.lichtepikken.nl.

Onder het motto: ‘oud licht wordt niet zwaar, enkel uitweegbaar’

Gisteren, zondag 10 oktober, waagden lichte pikken Joost Rusche, Alexander Klaver, Cornel Bruhl en Robin Kraak en stuurvrouw Danielle Weij zich aan de traditionele roeiwedstrijd ‘Abcoude-Amsterdam’. Deze race start op het Abcoudemeer en eindigt 12 kilometer verder bij Willem III. Zij behaalden hierbij een 2e plaats.
Hieronder volgt het door hen zelf geschreven wedstrijdverslag:

Natuurlijk is het niemand ontgaan dat op deze nazomerse dag de Abcoude-Amsterdam was.
Licht 09 was vandaag begonnen aan deze epische strijd, een strijd tegen de elementen, verschillende (zware) aanhangers van het skoll imperium
en natuurlijk een strijd met de menselijke ik, het mentale gedeelte van onze vleeselijke aanwezigheid.

na een rustige 12 km oproeien met de nodige pitstops, inhalen van leuke dames nereus bootjes (geil) en het sparren met alles wat los en vast zat op de amstel, (liever vast dan los omdat anders het op een na mooiste roeiwater van Nederland mogelijk wordt vervuild) bereikte de roeiers en stuur van de vive le geux (een top schip met een hagel nieuwe drukstang op de stuurboord rigger en een houder voor een piratenvlag) het idylische abcoude. Een dorp waar je nauwelijks kan rondmaken in hun belangrijkste vaarwater en waar alle winkels dicht zijn op zondag.
Na een uitdagende lunch\ ontbijt voor sommige roeiers bestaand uit cola, stroopwafels en de nodige koekjes die je bij de koffie krijgt begonnen de uiterst relaxed (informele en niet correct gekleden, sort of kamprechters met een goed humeur en veel gekleurde dassen) aan het subtiel brengen van de boodschap dat de menselijke diesel motoren van maximaal één (mogelijk anderhalf (en in sommige gevallen twee)) pk zich moesten gaan begeven naar hun edele carbon vaartuigen (en in sommige gevallen een combinatie vaartuig van verschillende houten, kunststoffen en metalen onderdelen).

Het moraal van dit verhaal, ingestapt in ons vaartuig roeiende wij naar de start van de wedstrijd, na het schreeuwen tegen jongens 16 dubbel 4 met, ik quote: ‘watkunjewelkeerdriepuntnl’. En moeten uitleggen wat een R.S.V.U. ‘Okeanos’ boot op zondag (iets met liever niet op zondag, hoi, hoi, hoi) doet op het roeiwater en niet in de kerk. Hierop antwoorden dat wij liever zondige en dat we ons niet meer durven te vertonen in het bijzijn van kerkelijke bestuurders. Hierin werden wij gelukkig gesteund door erelid C.A.R. Kuiper, die niet alleen tips geeft wat betreft de afstelling van een C4, maar ook de nodig tips tijdens het roeien verschaft. Bij deze willen wij bedanken: erelid C.A.R. Kuiper, dhr. E.J. Rusche en dhr. E.M. Kraak voor het mentaal steunen tijdens onze kruistocht.

Toegekomen aan de wedstrijd begonnen we met een zeer goed uitgedachte en snelle start (zover als starten vanuit stilstand in een C4 als snel kan worden beschouwd) met een aantal korte halen die uiteraard niet hadden geoefend en enkel verbaal met elkaar hadden overlegd.
Om dit verhaal toch nog enigszins korte te houden, na het inhalen van verschillende boten waaronder het gehele veld voor ons kwamen we aan bij ons eerste obstakel, een brug waar je uiteraard net niet onderdoor kunt roeien zonder je riemen in te halen.
Met de eerste krasjes op de mooie bladen gingen wij vol vuur de uitdaging aan met een nog grotere vijand, de algemene burger, gewone medemens en pleziervaart op de Amstel. Het nodige gevloek en godslasterende woorden na de eerste 6 meter hoge plezierjacht die midden op de Amstel bleef varen achterwegen gelaten (echter niet de laatste in deze categorie van vocabulaire woordenwisseling) waren we bijna aan het einde van ons fysiek en geestelijk latijn gekomen in dit grote avontuur. Op de algemeen welbekende racebaan besloten we dat onze uitmuntende, inmiddels echter futloze lichte pikken lichamen de laatste calorie reserves maar eens goed moesten opbranden met een laatste uitbranding van pure energie omgezet in horizontale bewegingsenergie om onze C4 jankend hard de laatste kilometer over het water te laten scheren als een elegante en witte (of zwarte) zwaan die net is begonnen aan zijn take-off procedure en zijn toch wel loge lijf boven de waterlijn probeert te krijgen.
De rozenoord brug was een simpele passage en de woonboten gelegen tussen de finishlijn werden in rap en ras tempo voorbij gevaren.
Met de eindstreep in zicht gingen wij over op de algemeen bekende en niet onfortuinlijke lichte pikken eindsprint ( wat in het verleden zijn vruchten al meerdere keren heeft afgeworpen en deze keer dus ook) en kwamen wij als heftig, doch niet minder en nog steeds woest aantrekkelijke bezwete roeiers over de eindstreep, in dit alles bijgestaand en uiteraard gesteund door onze zeer lieftallige en charmanter stuurvrouw.
Na deze leerzame en inspannende activiteit keken wij met guitige ogen uit naar ons welverdiende alcholische versnapering op het zonovergoten balkon\terras van R.V Willem 3.

Met lichte groet, Mej. D. Weij, Dhr. J. Rusche, Dhr A. Klaver, Dhr. C. Bruhl en Dhr. R. Kraak.

Mooi werk, slotwedstrijden. Zondag zou onze dag worden, we gingen voor zowel het zware als het lichte SA veld in de twee zonder. Zwaar had een voorwedstrijd en dus konden we ontbijten omdat je dat er dan wel afzweet met een race in de voorwedstrijd. Eenmaal aangekomen op de bosbaan blijkt deze voorwedstrijd toch afgelast omdat sommige pocas zware ballen de bibbers kregen. Ach, ook wel goed voor te stellen!
Goed, thuis zitten zonder eten en drinken dus, want er moet nog ongeveer 2 kg af…feest! Uiteindelijk lukt het met een kop koffie om al het vocht af te drijven en de honger te stoppen. We mochten dan uiteindelijk toch inwegen om 13:45 en hadden lekker weer gewicht over…wat stress allemaal niet met je doet. In ieder geval konden we nu eten, want we hadden(waarschijnlijk) voor het laatst gewogen in het seizoen! Nu eerst richten op de lichte SA finale…we wilden winnen maar hadden ook de tweede race in de dikke twee in het hoofd zitten. We gingen lekker weg en pakten direct 1,5 lengte…en toen werd het spelen met de tegenstanders…als zij wat dichter bij kwamen, push, lengtes verschil, weer wat dichterbij, push, lengtes verschil…zo hielden wij relatief makkelijk de afstand tussen ons en de rest…NSK LSA2- dat was blik 1!
Nu de dikke tweezonder, aangezien dit ruim een uur na de eerste race was, hoopten wij dat we niet te veel last in onze benen zouden hebben. We gingen klaar liggen bij de start, wetende dat Asopos- Nereus(wku23 4+) de voornaamste tegenstand zou zijn. Toen begon de stortregen, dat was echt heel lekker! Er kwam wat meer zuurstof in de lucht en we knalden lekker weg, toch hielden we ons beheerst…wij weten van de laatste wedstrijden dat we niet meer zo fit zijn als het begin van het seizoen dus doseren is de goede tactiek. Bij de eerste 400m hielden wij de aansluiting, bij de 800m schoven wij met een paar flink harde halen naast de concurrentie…toen voelden de benen zo goed dat we door zijn gegaan en direct een halve lengte pakten. Toen wisten we het eigenlijk al, we hadden weer de energie van het begin van het seizoen en we beten ons vast in deze wedstrijd. We schoven een lengte weg voor de laatste 500m. Toen deze laatste 500m zijn we nog meer gaan aanvallen, blik op oneindig, lekkere lange klappen…dit voelde echt heel goed. Uiteindelijk liepen we hier helemaal ver uit, uiteindelijk 7s voorsprong op Asopos- Nereus en een sportief applaus van deze jongens later, konden we ons blik ophalen…tweede keer NSK, nu in de dikke twee. We zijn dus studentenkampioen licht en zwaar en ook nog eens nederlands kampioen in de lichte twee(eerder dit seizoen). Tevens hebben we een mooie internationale wedstrijd in Essen gehad waar we onze Deense vrienden voor het eerst hebben ontmoet en later op de worldcup onze echte grote internationale ervaring opgedaan. Nu hebben we het seizoen afgesloten, wetende dat we een van de beste tweezonders van Nederland zijn…Tot volgend jaar!!!

De organisatie van de Koninklijke Holland Beker 2009 was druk bezig met werven van internationale toppers voor de belangrijkste/mooiste wedstrijd van het Nederlandse roei-jaar. Waar de Nederlandse inschrijvingen dit jaar een beetje tegenvallen, heeft de organisatie het voor elkaar gekregen klinkende internationale namen aan de start op de Bosbaan te krijgen. Een mooie test voor de Nederlandse roeiers die internationaal(Luzern) hoge ogen willen gooien.
In ons geval in de lichte twee-zonder:
De bronzen medaille van de afgelopen World Cup in Munchen (Denemarken)
De nummer 4 van diezelfde World Cup.(Japan)
Een zwitserse ploeg met worldcupervaringen
Verder nog enige Duitse en Deense onbekende ploegen aan de start.
Het gevolg van al deze internationale toppers is dat wij eindelijk weer eens een voorwedstrijd mogen starten. Afhankelijk van de loting kunnen we dus direct aan de bak!
Dit festijn vindt plaats op zaterdag.
Voorwedstrijd: 9 uur(eerste wedstrijd van de dag)
Finale: 13:30 uur

Op zondag staat er nog wat moois op het programma. De tweezonder zal in de 8+ starten samen met de lichte vier onder 23 jaar en Dennis Kuyk en Maarten de Boer. Tegen de bondscombi en tegen een andere sterke skollcombi zullen wij eens het gas flink indrukken…lekker leveren in de 8!
Finale: 16:55uur

Tot ziens aan de kant!

Ook op het Nederlands Kampioenschap Grote Nummers besloten wij lekker vertrouwd in de tweezonder te kruipen. Het weer was ontstuimig en de wind blies menig blad de lucht in, het devies was dan ook…dicht bij het water blijven en snel catchen. We hielden ons tijdens de race aan de opdracht waardoor we eigenlijk een hele ontspannen race voeren. Na 500m namen we afscheid van het veld en begon de tijdrit, op de 1000m nog een flinke push en we schoven verder en verder…eigenlijk hadden we allebei zoiets van..’Hey..de race gaat eigenlijk best makkelijk en snel!’
Nog even een eindsprint en onze oefenrace zit er weer op.

Zaterdag 30 mei, B-finale, 3e!
In de b-finale hadden wij afgesproken om niet ongecontroleerd weg te sprinten uit de start, om dusdoende nog wat over te hebben voor na de 1e 1000m van de race. Het bleek te helpen want de ploegen bleken gegroepeerd over de baan te gaan, iedereen maakte elkaar het leven zuur…wij zaten zo dichtbij die jongens dat we ze konden aanraken. Zwitserland liet(wederom) zien over een goede laatste 500m te beschikken en wonnen de finale, helaas kwamen ook de canadezen vlak voor ons(1,6s) over de finish. Al met al een mooie race waarin wij zeker niet onderdeden voor onze tegenstanders.
Verslag Worldrowing:
Lightweight Men’s Pair (LM2-) – B Final

Switzerland is showing a lightweight emphasis and today their pair led the B Final. As has been the Swiss style at this regatta, Simon Niepmann and Oliver Angehrn rated high to hold their lead. Canada clung ruthlessly on to the Swiss, but Niepmann and Angehrn held them off, enough so that they were able to pull away at the finish using a 39 stroke rate. Switzerland finish seventh overall.

Zaterdag 30 mei, herkansing, 5e!
Helaas, we hebben de herkansing niet kunnen gebruiken om ons te kwalificeren voor de a-finale. De opdracht was simpel, finish bij de 1e twee ploegen. We gingen hard weg uit de start en trokken hem lekker door. Technisch was dat wel in orde, maar na 300m begon het te haperen en was het vooral heen en weer schuiven om voor te blijven. Langzaam liepen de Muda`s en de Denen terug op ons in en bij de 1000 lagen we al 3e! Nu kwamen ook de Zwitsers nog op zetten, technisch waren wij inmiddels niet meer goed aan het roeien, maar de klap kwam vooral in de eindsprint, de laatste 500m bleek dat wij alle controle en inhoud hadden verloren in het eerste deel van de race.
Verslag Worldrowing:
Lightweight Men’s Pair (LM2-) – Repechage

This was the last chance for these five crews to make this afternoon’s Final and all ten rowers were aware of what they needed to do – finish in place first or second. The two Dutch crews took off at a fast pace with Netherlands2 having a slight edge, before Netherlands1, made up of the Muda twins, pushed into the lead. Denmark’s Jacob Barsoe and Lasse Dittmann then made a move so that by the halfway point they had the second spot behind the Muda’s. As the Netherlands2 dropped back, the Muda brothers and Barsoe and Dittmann began to find some comfort. But a race is not over until the final bell and Switzerland suddenly came alive and decided to give it all they had in an attempt to scrape into a qualifying spot. Barsoe and Dittmann had to react fast. At the line the Mudas had finished first with Denmark and Switzerland waiting for the photo finish. Denmark had done it. The Netherlands and Denmark are in the Final.
Vrijdag 29 mei, voorwedstrijd, 3e!
Zo, wat start iedereen hard hier…en wat startten wij slecht!
Goed, geen man overboord, we hadden de snelste tweede 500m van alle deelnemers. De race was eigenlijk best goed, de temperatuur was erg hoog en de strijd erg hard.
Vanuit de start lagen wij laatste, toen begon het opvegen. De canadezen waren het eerst aan de beurt, toen de Denen. De Fransen lagen vlakbij en we kwamen over hen heen, maar toen haperde de motor en spoten de Fransen als malloten weg. Die gekke Fransen!
Al met al een goede race gevaren en hier en daar wat mensen verrast.
Na de race hebben we onze fans aan de kant(Papa en Mama Rottier) even in het zonnetje gezet door een drankje op een zonovergoten terras. Weliswaar gingen wij in de schaduw zitten maar dat mocht de pret niet drukken. Na wat foto`s en nog een lekkere training zijn wij naar huis gegaan. Eenmaal thuis hebben wij een lekker broodje naar binnen gehakt en daarna wederom ‘de beentjes omhoog’ en ‘het lichaam omlaag’ in de relaxstand.
Verslag Worldrowing:
Lightweight Men’s Pair (LM2-)

This event presented two heats with the top two boats in each heat going directly to the Final. In heat one it was no surprise to see Italy’s Andrea Caianiello and Armando Dell’Aquila in the lead. The Italian duo have gold medals at the senior and under-23 levels and last year they were in the winning lightweight four at the European Championships. France had to shake off challenges from the Netherlands and Denmark to get the second qualifying spot. It took the French right into the final 500m of the race to break free of the Dutch and the Danes. Italy and France go directly to the Final.

Morgen herkansing en drie keer raden wie we daar tegenkomen…de muda`s. Hopelijk maken we elkaar zo gek dat we beiden in de finale terechtkomen…we zullen het zien!
Alles op een rijtje:
Repechage LM2-

Zwitserland
Nederland2(Mark en Peter)
Nederland1(Muda en Muda)
Denemarken
Canada

Asta la manana!

Donderdag 28 mei

Het hotel bevalt goed alleen was de eerste nacht wat onrustig begonnen. Een paar Barça-fans deden verwoede pogingen om ons uit de slaap te houden na winst van hun club in de Champions League. De rest van de nacht verliep rustig en we hebben verder goed geslapen.
‘s Ochtends zijn we vroeg naar de baan gegaan om de boot op te riggeren en onze eerste halen te kunnen maken. Toen we daar aankwamen was de boot snel gevonden alleen was de inmiddels beruchte kist (zie: verslag Essen) natuurlijk nergens te bekennen. Nu was het niet alleen de kist met alle boutjes en verdere benodigheden erin die er niet was maar ook de riggers ontbraken. Roeien zou dus lastig worden. Een snelle belronde leerde echter dat alle benodigdheden nog in het busje lagen waarmee de botenwagen-chauffeur vertrokken was naar een hotel om van een verdiende nachtrust te genieten. Hij was gelukkig bereid om snel onze kant op te komen en een uurtje later was alles opgelost en onze boot opgeriggerd.
We konden zo alsnog beginnen aan onze eerste training. Het meer in Banyoles was niet nieuw voor ons want we zijn er twee jaar geleden al eens op trainingskamp geweest, maar we maakten wel voor het eerst kennis met een totaal ander niveau van roeien dan we in Nederland gewend zijn, maar ook een totaal ander niveau van golven:

De twee trainingen gingen echter goed en we hebben alle vertrouwen in een goede afloop van dit weekend!

Tot Morgen!

Woensdag 27 mei

6:30 gaat de wekker, het is tijd om naar de Wereldbeker te gaan!
8:10 ontmoetten wij Rob op Schiphol Airport, maar die weet ons fijntjes te melden dat de vlucht naar Barcelona gecancelled is. Wij krijgen dus een refund en moeten een nieuwe vlucht gaan uitzoeken.
Echter dankzij het vernuft van Rob krijgen wij een heen-en weervlucht van KLM voor de vlucht van Vueling in de plaats. Met wat hapjes en drankjes tijdens de vlucht is het duidelijk dat KLM onze harten heeft gestolen.
Eenmaal in Spanje(Barcelona) aangekomen worden wij met een klap ontvangen door de hitte…26 graden melden de thermometers langs de kant van de weg. Gelukkig heeft ons Fordje een airco, zodat wij de 100km naar Gerona overleven.
Inmiddels zitten we in het Holiday Inn hotel, 1 dag voordat de rest van de equipe land in Spanje. Acclimatiseren en uitrusten, ideaal!
Vandaag nemen we nog rust en morgenochtend kijken we bij het meer van Banyoles of de botenwagen al gearriveerd is. Dan zullen we gelijk onze eerste halen maken tussen de uitlopers van de Pyreneeen.

Vrijdag starten wij de eerste voorwedstrijd waarvan slechts de winnaars doorgaan, de loting hiervan wordt pas donderdagavond bekend.
Naast de ons bekende Deense twee-zonder, starten enkele gerenommeerde ploegen. Ik zal er enkele noemen:
Het slagenpaar van de Franse Olympische 4-
De wereldkampioenen uit Italie, zowel onder de 23(vorig jaar) als boven de 23(2007).
Goed, iedere twee-zonder heeft meer ervaring dan wij hebben…niks te verliezen dus!
Voor de volledigheid een overzichtje van de startende ploegen.

CAN
METCALFE Joshua
GOWDY Simon

DEN
BARSOE Jacob
DITTMANN Lasse

ESP
FRANQUET MONTFORT Marc
GONZALEZ NIETO Javier

FRA1
TILLIET Fabien
BETTE Jean-Christophe

FRA2
MARTY Francois
MOUTTON Nicolas

ITA
CAIANIELLO Andrea
DELL’AQUILA Armando

NED
KROMDIJK Peter
ROTTIER Marcus

NED
MUDA Vincent
MUDA Tycho

SRB(Servie, volgens Ivan een hele sterke ploeg)
BABOVIC Nenad
TOMIC Milos

SUI
NIEPMANN Simon
ANGEHRN Oliver

Astalavista!

Verslag Zaterdag
Reeds op vrijdag kwamen we in Essen om de baan en de omstandigheden te verkennen. Toen we echter op zoek gingen naar de materialen om onze boot vaarklaar te maken, ontbraken er wezenlijke onderdelen die in de kist van Rob zaten…maar de kist van Rob stond nog op de Bosbaan. In aller ijl werden er diverse telefoontjes gepleegd. Maar vrijwel iedereen was al op weg naar Duitsland. Echter toen zagen wij een onderdelen busje rijden van Empacher, die kon wel zorgen voor de benodigde bouten en moeren.
Het werd gevierd met een lekker baantje varen op glad water.
Op Zaterdag was echter van dat gladde water niets meer over. De wind blies in harde vlagen over de baan. De tijdsverschillen tussen de finishende ploegen waren dan ook groot.
Wij mochten om 13:48 aantreden, vol goede moed en nieuwsgierig naar de mogelijkheden van de tegenstander voeren wij volgens routine ons raceplan. Dit bleek echter geen goede aanpak, logischerwijs racen al deze worldcup/wk-ploegen van meter 0 tot 2000. Hier kwamen wij te laat achter en toen liepen wij achter de feiten aan. Zondag moesten wij dit anders aanpakken.

Verslag Zondag
Zondag waren wij na een ontbijt nog steeds ruim ingewogen, heel prettig!
Het inroeien was ook wel fijn, want de wind was inmiddels wat gaan liggen en de omstandigheden waren dus racewaardig. Nu moesten wij ons echt gaan meten met die ploegen die voor ons waren geeindigd. Denemarken, de winnende ploeg van de vorige dag, had de wk 4- selectie in een 4 en een 2 opgedeeld. De twee die tegen ons startten doen al sinds 2002 mee op Worldcups. Een goede tegenstander bleek al op zaterdag toen zij ruim van het veld wonnen.
Mark en ik besloten vanaf de start te vechten voor elke meter. Een strategie die werkte, want we trokken uit de start een lengte weg van het volledige veld(inclusief de Denen, die stomverbaasd waren). Nu konden we doorbouwen en we zetten een degelijke haal neer. De Denen begonnen echter langzaam terug te kruipen en op de duizend meter, toen wij eventjes het tempo te laag hadden(34 ipv 36/37) trokken zij 1lengte weg. Wij kwamen weer wat  terug, maar in de eindsprint kwamen zij weer op die ene lengte voorsprong. De rest van het veld was inmiddels al lang uit beeld verdwenen. Een hele mooie race en een leerzaam weekend!